Schoolstrijd
Inderdaad, een nogal bizarre titel om te gebruiken anno 2008, pakweg honderd jaar na de werkelijke schoolstrijd. Toch is deze strijd voor mij persoonlijk geen gedateerd feit. Niet dat ik vandaag de dag wakker lig van de vraag of het bijzonder onderwijs wel of niet gelijkgesteld zou moeten worden aan het openbaar onderwijs, nee, ik geef er een net iets andere betekenis aan. Laat het hier nou gewoon over mijn persoonlijke schoolstrijd gaan: mijn eindexamens en daarbij ook de keuze met betrekking tot mijn vervolgopleiding. Lastiggevallen door een van de zwakke plekken in mijn karakter waar ik al jaren mee probeer te leven: twijfels. Zijn ze er niet als ik in de supermarkt sta – wat niet weinig voorkomt – met de vraag wat ik vandaag eens zal kopen, dan zijn ze er wel als ik word opgebeld van m’n werk of ik eventueel kan bijspringen die avond. Die twijfels krijgen iets meer belang als het gaat over mijn studiekeuze. Want ja, een maand voor je eindexamens is het misschien handig om te weten of je nou bedoeld bent om in een later stadium van je leven gesignaleerd te worden bij één van de congressen van de Verenigde Naties, als tolk wel te verstaan, of dat je het studentenleven beter kan beginnen als CMV’er. Of zou ik mezelf over een jaar geplaatst moeten zien in de collegebanken van de faculteit der sociale wetenschappen, als aankomend algemeen sociaal wetenschapper? Of toch maar naar het buitenland, als ik er niet uitkom? It’s just that simple. Dus niet. Ik kan je vertellen, een schoolstrijd voeren met jezelf kost meer – al dan niet denkbeeldig – bloed, zweet en tranen dan een oorlog ooit gekost heeft. Althans, zo voelt het. Bovendien maakt het feit dat ik leef tussen hoop en vrees of ik het benodigde diploma überhaupt nog dit jaar in handen krijg, het er niet gemakkelijker op.
Op zulke momenten ga ik me afvragen wat nou eigenlijk de bedoeling van míjn leven is. Ik geloof in leiding, maar het pad is me nog niet duidelijk. Het liefst zie ik vandaag nog een verhelderend briefje uit de lucht vallen, maar het laat zich meestal niet zo eenvoudig oplossen. Dan toch maar wachten op het moment dat ik wel de juiste beslissing kan maken. In de hoop dat ik deze hedendaagse schoolstrijd nog eens mag winnen van mezelf!

2 October 2008 at 14:33
wat een wanhopige log
Gelukkig ben je er uit gekomen.. En geslaagd en ASW gekozen! En een super leuke kamer in Ede (met z’n mindere kanten, maar what the hack, nog een maand overleven we wel..)! De schoolstrijd bleek wel mee te vallen
14 January 2009 at 22:58
Dames. Het is hier fijn in Suriname. Ik kwam op je weblog via google.
Groetjes Herman
Wat overleven jullie wel een maand?